Hallo daar!
Al weer eventjes geleden dat ik iets gepost heb, ’t is weer heel druk geweest.
Een paar dagen geleden zijn we naar Jerome geweest, een oude mijnstad, vol bars, saloons en winkeltjes met wat ze hier “art” noemen. Naar mijn bescheiden mening spuuglelijk, maar ze vinden het allemaal “awesome!” Na een bezoekje aan de Mall, een hike in de Dells, een barbecue bij vrienden van mijn gastouders en een bezoekje van enkele High School-students, was het tijd voor belangrijkere zaken, zijnde: school!
Woensdag 3 augustus was het zover, mijn eerste schooldag op een echte Amerikaanse High School.
Lichtelijk nerveus, en vergezeld van een bruin lunchzakje en een lessenrooster werd ik, zoals van een Amerikaanse tiener zonder auto verwacht wordt, gedropt aan de school.
Na een lang en vermoeiend gevecht met mijn locker vertrok ik richting mijn eerste lessen.
Tot nu toe valt alles heel goed mee, en ik kan alles volgen. Het enige dat me een beetje stoort is ’t feit dat de meeste mensen in mijn klas vaak jonger zijn dan mij, maar daar valt natuurlijk weinig aan te doen en ik zal er wel gewoon aan worden. De lessen Engels zijn aangenaam, al beschrijft de leerkracht zijn lessen zelf als een “necessary evil.” Spaans was een verademing (zeker na twee jaar Señora Vyncke), en ’t feit dat ik goed kon volgen stelde me gerust. Drama viel veel beter dan verwacht, en de belangrijkste vaardigheid die de lerares ons wil meegeven is voornamelijk voor publiek spreken. Iets waar ik heel tevreden mee ben, aangezien me dat wel belangrijk lijkt. US/AZ History is een verplichte les voor uitwisselingsstudenten, maar ’t is een vak dat me wel heel erg boeit. Mijn kennis van VSA is voorlopig nog redelijk beperkt, maar toen ik als enige in mijn groepje van vier de buurstaten van Arizona kon opnoemen was ik toch wel weer gerustgesteld. Anatomy en Geometry vallen goed mee, in tegenstelling tot wat ik verwacht had. ’t Enige vervelende voor mij is ’t feit dat ik het zogenaamde “vakjargon” nog niet echt beheers, heel wat dingen weet ik wel maar kan ik niet uitleggen omdat ik er de juiste woorden niet voor ken.
Over ’t algemeen valt het wel op dat het niveau toch opmerkelijk lager ligt, ’t gaat allemaal heel traag en als de leerkracht zijn leerstof voor dat lesuur heeft afgewerkt stopt hij/zijn gewoon, waarna de leerlingen vrij zijn te doen wat ze willen, zelfs als er nog 20 minuten van de les overblijven.
Ze zijn ook heel vrijgevig met punten en credits. “Je hebt je formulier mee? Mooi, 50 extra punten.”Wat ook jammer is, is ’t feit dat je geen echte “klas” hebt, je kiest zelf je “classes” en dus zit je ieder uur in een andere groep. Maar langs de andere kant is dat ook wel positief, er zijn heel wat mensen om te leren kennen.
Al weer eventjes geleden dat ik iets gepost heb, ’t is weer heel druk geweest.
Een paar dagen geleden zijn we naar Jerome geweest, een oude mijnstad, vol bars, saloons en winkeltjes met wat ze hier “art” noemen. Naar mijn bescheiden mening spuuglelijk, maar ze vinden het allemaal “awesome!” Na een bezoekje aan de Mall, een hike in de Dells, een barbecue bij vrienden van mijn gastouders en een bezoekje van enkele High School-students, was het tijd voor belangrijkere zaken, zijnde: school!
Woensdag 3 augustus was het zover, mijn eerste schooldag op een echte Amerikaanse High School.
Lichtelijk nerveus, en vergezeld van een bruin lunchzakje en een lessenrooster werd ik, zoals van een Amerikaanse tiener zonder auto verwacht wordt, gedropt aan de school.
Na een lang en vermoeiend gevecht met mijn locker vertrok ik richting mijn eerste lessen.
Tot nu toe valt alles heel goed mee, en ik kan alles volgen. Het enige dat me een beetje stoort is ’t feit dat de meeste mensen in mijn klas vaak jonger zijn dan mij, maar daar valt natuurlijk weinig aan te doen en ik zal er wel gewoon aan worden. De lessen Engels zijn aangenaam, al beschrijft de leerkracht zijn lessen zelf als een “necessary evil.” Spaans was een verademing (zeker na twee jaar Señora Vyncke), en ’t feit dat ik goed kon volgen stelde me gerust. Drama viel veel beter dan verwacht, en de belangrijkste vaardigheid die de lerares ons wil meegeven is voornamelijk voor publiek spreken. Iets waar ik heel tevreden mee ben, aangezien me dat wel belangrijk lijkt. US/AZ History is een verplichte les voor uitwisselingsstudenten, maar ’t is een vak dat me wel heel erg boeit. Mijn kennis van VSA is voorlopig nog redelijk beperkt, maar toen ik als enige in mijn groepje van vier de buurstaten van Arizona kon opnoemen was ik toch wel weer gerustgesteld. Anatomy en Geometry vallen goed mee, in tegenstelling tot wat ik verwacht had. ’t Enige vervelende voor mij is ’t feit dat ik het zogenaamde “vakjargon” nog niet echt beheers, heel wat dingen weet ik wel maar kan ik niet uitleggen omdat ik er de juiste woorden niet voor ken.
Over ’t algemeen valt het wel op dat het niveau toch opmerkelijk lager ligt, ’t gaat allemaal heel traag en als de leerkracht zijn leerstof voor dat lesuur heeft afgewerkt stopt hij/zijn gewoon, waarna de leerlingen vrij zijn te doen wat ze willen, zelfs als er nog 20 minuten van de les overblijven.
Ze zijn ook heel vrijgevig met punten en credits. “Je hebt je formulier mee? Mooi, 50 extra punten.”Wat ook jammer is, is ’t feit dat je geen echte “klas” hebt, je kiest zelf je “classes” en dus zit je ieder uur in een andere groep. Maar langs de andere kant is dat ook wel positief, er zijn heel wat mensen om te leren kennen.
Het beeld dat gecreëerd wordt in Amerikaanse films klopt grotendeels, zij het dan ietwat overdreven.
De gele schoolbussen, het sportveld, de cheerleaders, de kast vol sporttrofeeën, de baseball spelers die door de gang lopen (inclusief brede schouders en lelijke t-shirts!).. Het is er allemaal aanwezig.
Een meisje vertelde me vandaag over “homecoming”, een belangrijk evenement in een High School, en iets waar ik ook heel erg naar uitkijk. Dat wordt dan ook mijn eerste echte "dance"
Dat was het voorlopig, ik hou jullie op de hoogte!
Liefs
Geen opmerkingen:
Een reactie posten